Czesław Feliks Borowczyk
Biografia
Czesław Feliks Borowczyk urodził się 30 maja 1950 roku we Wrocławiu. Od 1973 roku pracował jako monter maszyn elektrycznych w Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych Dolmel we Wrocławiu.
Od 1980 roku był członkiem NSZZ „Solidarność” w Dolmelu, gdzie w latach 1980-1981 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Rewizyjnej związku. W grudniu 1981 roku uczestniczył w strajku okupacyjnym, po którym został internowany - od 15 maja do 3 lipca 1982 roku przebywał w ośrodku w Grodkowie.
Po zwolnieniu z internowania organizował i przewodniczył Tajnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Dolmelu. Został aresztowany 10 lutego 1984 roku i przebywał cztery miesiące w areszcie bez wyroku; zwolniono go 2 sierpnia 1984 roku na mocy amnestii. W tym czasie został zwolniony z pracy w Dolmelu. Od 1986 roku był jawnym przedstawicielem Tajnej Komisji Zakładowej, występując w imieniu załogi.
W 1987 roku był jednym z założycieli Polskiej Partii Socjalistycznej i członkiem jej Centralnego Komitetu Wykonawczego. Później związany z PPS-Rewolucja Demokratyczna, współpracował z pismami „Nowa Lewica” i „Nasz Przegląd”. Wielokrotnie był zatrzymywany i karany przez kolegia. Znalazł się na liście osób, które według władz nie powinny uczestniczyć w rozmowach „Okrągłego Stołu”.
Aresztowany 5 maja 1988 roku wraz z Józefem Piniorem, Jolantą Skibą i Aleksandrą Saratą za próbę organizowania strajku w Dolmelu; zwolniony 24 czerwca 1988 roku. W sierpniu 1988 ponownie aresztowany, zwolniony 3 października 1988. W jego obronie występowało wiele środowisk opozycyjnych, w tym czeska Karta 77 i Václav Havel. W październiku 1988 roku skazany na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu na 3 lata oraz grzywnę 80 tys. zł. W 1995 roku wyrok uchylono z inicjatywy posłów Koła Parlamentarnego PPS.
Uczestniczył w XXV Kongresie PPS w październiku 1990, na którym połączyły się wszystkie grupy partii, i został wybrany na wiceprzewodniczącego Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS. Na początku lat 90. XX wieku wycofał się z działalności politycznej.
W 2012 roku odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2023 - Krzyżem Wolności i Solidarności.